Özel İnsanlar



Geri Dön

YAĞMUR

Yağmur yağıyor.
Küçük damlalar düşüyor saçlarıma.
Derken bir keder kaplıyor içimi.
Gökyüzünde bir ağırlık, Gebe bir kadın misali
Gökyüzü ağlıyor.
Bir ağıt yakarcasına.
Ben de efkarlanıyorum.
Nedenini bilmem.
Havanın bütün ağırlığı içime işliyor.
Boğuluyorum sanki.
Gök gürlüyor.
Bir çocuğun hıçkırıkları gibi.
İçimde bir çocuk ağlıyor sanki.
İsyan ediyorum nedenini bilmeden.
Yağmur birden azalıyor.
Sanki gökyüzü hallimi görüyor.
Benimle barışmak istiyor.
Son damlalar düşerken saçlarıma,
İçimdeki çocuk ağlamaya devam ediyor.
Hıçkıra hıçkıra.
Minik damlalar son kez okşuyor saçlarımı.
Ve yavaş yavaş yağmur kesiliyor.
İçimdeki çocuk da ağlamayı kesiyor.
Deli çocuk diyorum kendi kendime.
Çocuk gülmeye başlıyor.
Durmadan kahkaha atıyor.
Yağmur kesiliyor.
Ama hava hala ağır
Gökyüzü gebe
Ama karamsarlığım bitiyor.
Sanki yağmur kederimi de yanında götürüyor.
Geriye ne sıkıntı kalıyor,
Ne de karamsarlık.
Bir de bulutlar dağılsa diyorum.
Yalnız kara bulutlar.
Bilmiyorum.
Birden çok mutlu oluyorum.
Ne havanın ağırlığını düşünüyorum,
Ne de inat olsun diye yağan,
Muzur yağmura.
Öyle coşuyorum ki,
Sizi de seviyorum,
Demek istiyorum,
Minik yağmur damlalarına.
Muzur yağmur yeniden başlıyor,
Cilve yapmaya.
Saçlarımı ıslatıyor.
Olanca hızıyla.
Gökyüzü ağlıyor,
Ben gülüyorum,
Küçük damlalar saçlarıma konarken.
Hiçbir şeye aldırmıyorum.
Çünkü ben yağmuru da seviyorum.
 

Selen ÖZEL
29 Mayıs 1996 Çarşamba

Geri Dön


İçeriğe geri dön | Ana menuya dön